Marc, powiedz co dalej z Ekipą Remontową.

Ciężko powiedzieć aktualnie posiadam dwóch zawodników, bowiem reszta jest już dogadana z innymi klubami. Teraz nasz problem polega na zmontowaniu ogarniętych ludzi choć troszeczkę jednak większość odmawia.

Kto zdecydował się pozostać?

Ja i Dobry_ISQ.

Dlaczego się nie udało zebrać kadry?

Właśnie nie mam pojęcia, bo teoretycznie przegraliśmy ligę przez braki kadrowe, więc nie rozumiem dlaczego odeszli wszyscy.

Co się stanie z Tobą jeśli ER nie wystartuje?

Ja raczej będę do dyspozycji, jednak myślę, że ofert nie będzie. Lepiej by było jeśli ER wystartuje potrzeba nam 8 zawodników, którzy zjawią się na meczu dwóch mam ale i tak potrzeba resztę.

Gdybyś miał teraz zachęcić zawodników do startów w ER co byś powiedział.

Nie róbcie tego dla mnie zróbcie to dla siebie! a wygrana przyjdzie sama.

Gdyby się jednak udało wystartować to jaki cel byś postawił drużynie?

Jeżeli znajdę jednak tych zawodników to będziemy starali się pojechać jak najlepiej.

Czy uważasz, że przy wystawieniu najsilniejszego składu jaki miałeś Ekipa Remontowa mogłaby się utrzymać?

Tak, zawsze nam brakowało jakiegoś zawodnika bo nasze mecze nie były złe jednak mieliśmy pecha, nie zawsze jest kolorowo

W ogóle skąd wziął się pomysł żeby prowadzić ER w sezonie 10,przecież Blancik miał to robić.

Jemu zbyt słabo szło i się zmieniliśmy nie było źle bo RA był wyrabiany i w większości dużo sam załatwiałem no ale cóż na pewno będzie lepiej.

Mieszkasz w WB, powiedz jak się tam żyje?

Na pewno w lepszym bycie. Smakuje speedway’ a z mojego miasta jednak to nie jest to samo co Polska liga niestety. Tego najbardziej brakuje.

Zamierzasz wrócić do Polski czy zostać tam na stałe?

Na razie zostaje nie za bardzo mnie ciągnie do Polski są drobne aspekty jednak zostaje tutaj w dalszej przyszłości może wrócę.

Dzięki za wywiad.

Dzięki

Kaczor pochodzi z Kostrzyna nad Odrą, na świat przyszedł jako Marek w 1987r. Na żużlu po raz pierwszy pojawił się w wieku 10 lat. To był moment przełomowy. Przyszła nowa pasja, która ciągnie się do dnia dzisiejszego. Po 5 latach była niesamowita okazja na to by stanąć do walki z ludźmi o ogromnej wiedzy żużlowej i sprawdzić się razem z nimi na czacie. Do ISQ trafiłem jak każdy – z przypadku. Gdzieś, coś, kiedyś, ktoś.. nie do końca pamiętam jakim cudem ale nawinął mnie Dziadek (założyciel Wild Wolf), nawet nie przesiadywałem wówczas na Sportsboardzie więc naprawdę nie pamiętam skąd mnie wyciągnęli!?

Przez 5 sezonów reprezentował jeden i ten sam klub, a był nim Wild Wolf. Można śmiało powiedzieć, że Wild Wolf to była przede wszystkim paczka ludzi dobrze się rozumiejących, w pierwszych sezonach tworzyła się grupa, na końcu myślę, że zostało osiągnięte to co miało być zrobione, zabrakło tylko Dziadka, który prócz tego, że stworzył Wilki to bardzo mocno angażował się w rozwój całego quizu. Odszedł od nas tylko po to aby stworzyć kolejny klub DD, aby ISQ dalej się rozwijało i jak widać miał racje, ten klub jak teraz widzę stanowi o sile tej zabawy..

Kostrzynianin nie nastawiał się na własne osiągnięcia, ważniejsza była drużyna Najważniejszy sukces to fakt że do dziś utrzymujemy kontakt wśród wilków. Indywidualny sukces – śmianie się do komputera podczas zawodów ISQ, strasznie zaraźliwa sprawa!

O tym co działo się w Wild Wolf mógłby mówić godzinami  Ludzie tacy jak Krzyżak, Owca, Elessar, Zbyry, Grzesiek, Grzel, Mickey a później Cysu, Bazyli i Erer tworzyli klimat.. z tego miejsca jestem pewien co do każdego, ze gdyby WW istniało a Oni dalej by chcieli się bawić, to nikt by tego klubu nie opuścił… To świadczyło o naszej sile, to ze każdy znal każdego, przychodząc na mecz wiedzieliśmy czego się spodziewać po koledze, bo wiedzieliśmy co w danym tygodniu robił, jakie miał problemy/sukcesy w życiu prywatnym..

Marek miał w swoim życiu wiele sytuacji, ale jedna mu bardzo zapadła w pamięć do historii przeszło ’spotkanie na szczycie’ gdzie dwóch młodocianych wówczas (mieli po 17 lat) zielonogórzan – Krzyżak i Grzel, przyjechało do Kostrzyna nad Odrą do mnie i kolegi Myka, gościna była z noclegiem także całonocna ‘debata’ była przepięknym zjawiskiem połączonym z dzwonieniem do wszystkich wilków oczywiście kostrzyniacy nie zostali dłużni kolegom zza miedzy i następnego lata to my odwiedziliśmy Zieloną Górę.

Kaczor przeszedł do historii ISQ, za sprawą jednego wydarzenia. Nagrody w plebiscycie na najlepszych zawodników nazwano jego nickiem. Spytałem jak to się w ogóle stało, że Kaczor został imiennikiem nagród w plebiscycie? Czysta spekulacja to że zostało mi to nadane przez mojego przyjaciela z ISQ, który prowadził plebiscyt – sir_FoX’a !? Niestety nagroda ta powstała gdy mnie już tutaj nie było. Na pewno wiąże się to z faktem iż wygrałem w plebiscycie kategorię “Najsympatyczniejszy zawodnik” bodajże dwa razy.. czy to było podziękowanie za to? chciałbym wiedzieć

Tak czy inaczej, jest mi niezmiernie miło widzieć taki zapis, nie poszły na marne te wszystkie dni przed komputerem, ta masa wyrzeczeń w życiu osobistym, to oznacza jedno – było warto! i za to Wam wielkie dzięki

Jako jedną z ciekawostek, którą można powiedzieć o Kaczorze, jest to, że organizował bardzo popularne turnieje towarzyskie ISQ, które dziś cieszą się dużym zainteresowaniem. Z ostatnich jakie były o muzyce metalowej, rapie, turnieje historyczne, o skokach narciarskich, siatkówce. Kaczor zorganizował specyficzny turniej miałem jeden, najpiękniejszy.. co roku w Święta Bożego Narodzenia organizowałem turniej z wiedzy o filmie “Kevin sam w domu” i “Kevin sam w Nowym Jorku”, myślę że miało to swój klimat

Po zakończeniu kariery postanowił poświęcić się innym zajęciom m.in. pracy, domowi, szkole i… Praca, dom, szkoła, dom, ostro w beret, praca, szkoła, praca, ostro w beret, dom, praca, ostro w beret..  – to moje obecne zajęcia.

Na sam koniec zaprezentuje specjalną myśl kaczora: Słowo na niedzielę: życie nie kończy się na ISQ..

Święta prawda.

Bazyli jest jedną z tych osób, która trafiła do ISQ na początku jego istnienia. Urodził się w Krośnie w 1987r. Już jako 5 – letnie dziecko po raz pierwszy został zabrany na żużel. Kilka lat później okazało się, że ten sport zawładnie jego życiem. Kończył szkoły, a w trakcie nauki, w wieku 15 lat został zwerbowany do Internet Speedway Quiz.

Debiut to chyba najważniejszy moment w życiu każdego zawodnika, także i tego wydarzenia jakim był pierwszy start Wojciech nie mógł zapomnieć – Pamiętam mój debiut w barwach Kabaryny Speedway przeciwko Kamaratom, zdobyłem 2 punkty w 5 staratach,a ręcę trzęsły mi się jak galaretka haha.

Pierwszy trener – bardzo ważny, to on go wyszkolił i pokierował na dalszą karierę – Kula. Następnie byli inni, każdy dał mu jakies rady i wskazówki i nadal mile wspomina tamte relacje – Jeśli idzie o trenerów, to z każdym współpracowało mi się dobrze i nie mogę powiedzieć o żadnym złego słowa. Jednak jeśli miałbym wybrać tego najlepszego, to postawiłbym na Kulę. Muszę przyznać, że wielkim nieporozumieniem i rozczarowaniem było dla mnie, kiedy “góra” ligi nie wydała mu zgody na trenowanie zespołu po pierwszym, historycznym sezonie. W mojej opinii był on bardzo dobrym szkoleniowcem.

Po dwóch sezonach startów, przyszły coroczne zmiany klubów, najpierw SportoweFakty.pl, potem GS Aces, a na koniec Wild Wolf. W barwach GS Aces świętował zdobycie brązowego medalu DM ISQ, w całej jego karierze był to jedyny medal tych rozgrywek.

W trakcie kariery nadarzyła się także okazja do startów w Lidze Miast, w barwach KKŻ – u Krosno, tam też udało się wywalczyć medal, koloru srebrnego, jednak sam krośnianin mówi, że niedosyt pozostał i szansa na złoto była spora – W jednej z edycji Ligi Miast, moja drużyna KKŻ Krosno doszła do samego finału. Tam przegraliśmy niestety z drużyną Tarnowa, którą wspierali też chyba gracze z Leszna. Po drodze mieliśmy jeden niesamowity mecz z Toruniem, gdzie po 14 wyścigach przegrywaliśmy 44:39, a który ostatecznie… zremisowaliśmy 44:44 po tym jak w ostatnim biegu z moim dobrym kolegą Cysem pokonaliśmy rywali 5:0.

Indywidualnie bywało różnie, ale raczej bez fajerwerków, największe sukcesy odnosił w najsłynniejszym quizowym memoriale im. Jancarza. Po raz pierwszy wystąpił w nim w 2003r. i zajął 8 miejsce, rok później ta sama pozycja. W IV memoriale okazał się najlepszy i pokonał m.in. Mamę i Vojtasa. Wielki niedosyt miał po V edycji turnieju, kiedy to miał szansę na zwycięstwo, a ostatecznie nawet nie znalazł się na podium - Jako ciekawostkę mogę powiedzieć, że rok po tym zwycięstwie w zawodach miałem okazję powtórzyć ten wyczyn i równie dobrze pamiętam dlaczego ta sztuka mi się nie udała. W odpowiedzi ‘Henrik Simon Gustafsson’ zrobiłem trzy literówki i przez to zamiast 3 punktow zainkasowałem 0.

Kilkuletni pobyt w ISQ nie przyniósł wielkiej chwały organizatora, czy działacza, chyba jednak jazda ekscytowała go o wiele bardziej niż budowanie silnej ligi – Zdarzało mi się, że sędziowałem zawody, zdarzało się też nawet jakieś zorganizować. Poza tym startując w drużynie SportoweFakty.pl mimo, iż teoretycznie nie byłem jej trenerem, to w praktyce odpowiadałem za prowadzenie tego zespołu w lidze, a także za ściąganie zawodników na mecz. Przez pewien okres czasu pomagałem też przy prowadzeniu serwisu ligi, który był podłączony do portalu SportoweFakty.pl

Bazyli zakończył karierę po sezonie 5, obecnie pojawia się na memoriale im. Edwarda Jancarza, w którym rok w rok bierze udział i to jedyna taka impreza,w której uczestniczy, gdyż na więcej po prostu nie pozwala mu czas. Najwięcej poświęca go na sprawy prywatne, studia czy pracę zawodową – Aktualnie studiuję na kierunku Język i Kultura Rosji w Krośnie i piszę pracę licencjacką. Poza tym jeśli idzie o sprawy związane z żużlem, to prowadzę oficjalną stronę KSM Krosno, a także współpracuję z portalem SportoweFakty.pl. Moją drugą, a raczej pierwszą życiową pasją obok żużla jest moja dziewczyna Madzia, którą przy okazji z tego miejsca serdecznie pozdrawiam i dziękuję, że znosi jakoś to moje hobby związane z czarnym sportem, bo naprawdę stanowi ono kawał mojego życia. Poza tym moje zainteresowania są trochę powiązane z kierunkiem studiów, czyli językiem rosyjskim. Nie ukrywam też, że innym moim hobby, jak chyba większości facetów jest siedzenie w fotelu z zimnym piwem i oglądanie dobrego, niekoniecznie żużlowego meczu w telewizji )

Na głębsze śledzenie losów quizu też za bardzo nie ma kiedy – Otwarcie przyznaję, że mam mało czasu. Od święta do święta zdarza się, że wejdę na forum ISQ, ale bywa to naprawdę bardzo rzadko.

Trochę czasu już minęło a o Bazylim jeszcze ludzie pamiętają i wspominają jego starty w quizie. Żyjący quizowicz z prehistorii nadal czuwa i znów się pokaże z ukrycia na prezentacji za rok na memoriale Edwarda Jancarza – Pozdrawiam wszystkich i mam nadzieję, że już za rok spotkamy się na tej imprezie.

Gdyby miał dać radę nowym zawodnikom i jeśli miałby powiedzieć co w ISQ jest najważniejsze… Nieważne jest to jakie sukcesy odnosisz, ale jak się cieszysz z uczestnictwa w grze. Z ISQ najbardziej zapamiętałem fajną zabawę. Naprawdę, przez pewien okres był to fajny etap w moim życiu, bo trochę czasu na to poświęciłem. Zwłaszcza niezapomniane dla mnie były pierwsze spotkania, kiedy zaczynałem się w to bawić, ale kiedy też i liga raczkowała bo był to w końcu pierwszy sezon. Pierwsze mecze to były niesamowite emocje.

Mezzi: Radku, w miniony czwartek sędziowałeś finał MPK. Jak wiemy na tym finale zabrakło pary z Ekipy Remontowej. Podjąłeś decyzję, żeby jechać systemem na 7 par. Jak wiemy spotkało się to ze sprzeciwem, mówiono ,,że jazda na 7 par jest bezsensowna a biegi w obsadzie 2 osobowej są niepotrzebne”. Czy uważasz, że rzeczywiście zawody, w których nie ma jakiegoś zespołu powinny być rozgrywane z ujęciem  braków w obsadzie?

Radek: Tak, dziś podjąłbym identyczną decyzję. Mądrzy po fakcie są ci, którzy przed zawodami mówili, żeby jechać systemem sześciu par. Ale co w sytuacji, kiedy spowodowałoby to wielkie zamieszanie? Dajmy na to, że któryś z zawodników Ekipy Remontowej przyszedłby w trakcie zawodów. Przecież nie istnieje przepis zabraniający dopisania zawodnika w zawodach tego typu w trakcie ich trwania. Po drugie, nie można było nawet opuszczać biegów z udziałem ER, ponieważ gdyby doszło do sytuacji, że jeden z zawodników udzieliłby odpowiedzi, a drugi nie, to jak wtedy interpretować regulamin? Robimy powtórkę dla jednego zawodnika, czy nie? Moim zdaniem nie, ale nad tym trzeba by było nieźle dywagować, a na to nie mogliśmy sobie pozwolić. Wreszcie, w jaki sposób przyznawać punkty za biegi, w których jechało dwóch zawodników? A jeśli nie przyznawać, to wracamy do sytuacji, co wtedy, kiedy zawodnik ER pojawiłby się w trakcie trwania zawodów? Za dużo było tych wątpliwości i dużo mądrzej było po prostu rozegrać te biegi. Niektórzy podnosili głosy, że to nierozsądne, wręcz głupie, że niektórzy nie są inteligentni. Wiem, że to było kierowane do mnie, ale jedyne, co mogę powiedzieć, to zasugerować nie patrzeć tak krótkowzrocznie. Owszem, jak się okazało, mogliśmy jechać systemem sześciu par. Ale tak gładko wcale nie musiało być. Gdybym podjął taką lekkomyślną decyzję, mogłoby powstać sporo więcej kłopotów niż rozegranie sześciu biegów dwuosobowych.

Mezzi:A Ty,Kaioh jak uważasz, ujmować braki?

Kaioh: Teraz nie ma to większego znaczenia i nie na ten temat powinna się toczyć dyskusja. To jest sprawa kompletnie drugorzędna.

Mezzi:A była możliwość żeby ER zastąpiła jakaś inna drużyna, której niewiele zabrakło do finału MPK?

Radek: Tego nie uregulowano w regulaminie. Szczerze mówiąc, nawet o tym rozwiązaniu nie pomyślałem w trakcie zawodów. Akurat ja nie miałbym nic przeciwko, ale ani sędzia, ani jako członek Zarządu, nie mogę sam podejmować takich decyzji.

Mezzi: Kaioh, trzeba w takich wypadkach dopuszczać drużyny rezerwowe?

Kaioh: Zdecydowanie tak. Żadne zawody rozgrywane w kadłubowym składzie nie są tak ciekawe, jakie mogłyby być gdyby jechała pełna stawka. Problemem może być jedynie sprowadzenie w chwili rozpoczęcia zawodów rezerwowej drużyny.

Mezzi: Uważacie, że zachowanie Ekipy Remontowej trzeba ukarać? I czy w ogóle trzeba takie wybryki na przyszłość karać i w jaki sposób? Skoro drużyna startująca w lidze nie może załatwić 2 zawodników na zawody to chyba coś tu jest nie tak?I coś trzeba z tym zrobić.

Kaioh: Jeżeli nie jest to w żaden sposób usprawiedliwiona nieobecność to powinna być za to jakaś kara. Wszak w półfinale odebrali komuś radość z awansu, a potem tego nie wykorzystali. Inne ekipy mogą czuć się troche oszukane.

Radek: Moim zdaniem trzeba, bo co innego nieobecność w rundzie DP ISQ, czy nawet w półfinałach MPK ISQ, a co innego nieobecność w finale. Przecież oni zabrali miejsce drużynie, która w poniedziałek by się pewnie stawiła. To było niepoważne. Myślę, że powinniśmy wykluczyć ER z przyszłorocznych zawodów MPK ISQ.

Mezzi: Ok, zostawmy MPK i teraz o czymś z forum ISQ. W tamtym tygodniu został złożony wniosek przez jednego z zawodników w sprawie poziomu pytań. Wyszła skarga, że rzekomo pytania trudne istnieją tylko i wyłącznie o lata 20,30,40,50 i 60. Zgłoszenie może jednak jest uzasadnione, gdyż trudne pytania rzeczywiście można układać z każdych lat i można zagiąć najlepszych hardkorem np. z roku 2002.

Kaioh: Skarga byłaby w mojej ocenie uzasadniona gdyby odzwierciedlała stan faktyczny. Nie wydaje mi się, żeby wszystkie pytania dotyczyły wyłącznie tak odległych czasów. Jest też sporo pytań z czasów najnowszych. Nie da się jednak ukryć, że pojawił się trend zwiększający ilość pytań o czasy dawne. Osobiście uważam, że każdy zestaw pytań powinien być mocno zróżnicowany. Nie podoba mi się to, że np na zawody niższego szczebla przeznacza się tylko pytania ze współczesności a na te najważniejsze jedynie z historii. Powinno być to jednak wymieszane.

Radek: Owszem, ale każdy sędzia układa pytania tak, jak potrafi i tak było zawsze. Jeśli chodzi o mnie, to ja nigdy nie dawałem pytań tylko i wyłącznie z historii. Tym razem także nie miałem tego zamiaru. Mam przygotowanych mnóstwo pytań od lat 40-tych do późnych lat 70-tych. Chciałem przed samymi zawodami ułożyć 7-8 pytań z teraźniejszości. Wyszło jednak zamieszanie z sędziowaniem – w CGK wpisany był Lowigus, a zanim uzyskałem odpowiedź, że to jednak ja sędziuję, było za późno i cały finał pojechaliśmy na historii. Trudno. Ale jest jeszcze jedna kwestia – najłatwiej jest narzekać i nic nie robić. Z tego, co wiem, największy narzekający, czyli Brzycho od dawien dawna nic nie sędziował. Niech więc zacznie sędziować i pokaże innym właściwy kierunek. Nie piszę tego złośliwie. Po prostu, naprawdę, jeśli pokaże, że można fajnie jeździć na pytaniach o lata 90-te i z XXI wieku, to inni pójdą jego śladem.

Mezzi: Na koniec zapytam was,czy dobrym pomysłem jest,aby wszystkie zawody finałowe(All Stars Week) robić kolejno po sobie. Niektórzy zawodnicy mają przez to sporą przerwę i na pewno im się to niepodoba.

Radek: Mi osobiście ten pomysł się nie podoba. Ale ja ogólnie nie jestem za systemem sezonu w rok. Myślę, że powinniśmy rozgrywać dwa sezony w ciągu jednego roku. Nawet kosztem rezygnacji z Juniorskiej Środy czy Drużynowego Pucharu. Zostawmy rozgrywki MPK ISQ, IM ISQ, MIM ISQ, ZK ISQ oraz Grand Prix. Do tego liga i nie będzie ani przerw, ani nadmiernie dużo zawodów. Rok ma 52 tygodnie. Dwa sezony ligowe to około 34 kolejek. To naprawdę da się zrobić.

Kaioh: Osobiście nie jechałem żadnych zawodów w ISQ aż od sprzed wojny. Mi to nie robi różnicy, bo generalnie ostatnio i tak nie mam zbytnio ochoty partaczyć widowiska swoimi marnymi występami i po prostu dałem sobie spokój. Aczkolwiek jest wielu młodych ambitnych zawodników, którzy palą się do jazdy i chętnie by w czymś wystąpili. Z drugiej strony kumulowanie finałów w jednym tygodniu stwarza efekt elitarności i dzięki temu dodatkowo dostarcza emocji.

Problemy,na temat których sobie tutaj wspólnie pogadaliśmy na pewno przez najbliższy czas pozostaną do rozstrzygnięcia. W tym już jednak rola Zarządu i organów pomocniczych by je rozwiązać, na dzisiaj dziękujemy, do zobaczenia.

1. Ryan Sullivan – za te sześć lat spędzone we Włókniarzu.
2. Artur Pietrzyk – za niezapomniany sezon 2001, kiedy na częstochowskim owalu potrafił pokonać wręcz każdego.
3. Andreas Jonsson – waleczność, bardzo dobre starty (za które często karają go sędziowie), ale przede wszystkim za DMP 2003 i przywiązanie (bo jestem pewien, że gdyby nie zmiana przepisów, to byłby w Częstochowie do dzisiaj).
4. Marek Cieślak – legenda Włókniarza, zawsze bardzo go ceniłem i cenię.
5. Stefan Kwoczała – pierwszy Indywidualny Mistrz Polski rodem z Częstochowy, walnie przyczynił się także do pierwszego złota w DMP dla Włókniarza.
6. Tomasz Gollob – najbardziej utytułowany polski zawodnik, nie mogło go zabraknąć w moim zestawieniu.
7. Tai Woffinden – mimo, że dopiero raczkuje w światowym speedway’u, to jednak wierzę, że dużo w nim osiągnie.
8. Emil Saifutdinow – za super debiut w Grand Prix i za odwagę.

Zawody odbyły się w 6 zespołowej obsadzie. Na zawody nie stawiła się Ekipa Remontowa.

Klasyfikacja MPK ISQ 10:

White Sox 23 + 3
3. Bili 13 + 3 (3,2,3,3,1,1)
4. Kwiti 10 (1,3,2,0,2,2)
16. Cokus ns

Crazy Outsiders 23+2
11. Kuba_W 17 + 2 (2,3,3,3,3,3)
12. Vicar 6 (1,1,0,2,0,2)
20. Mladen ns

Red Sox 23 + 1
1. Daniel 13 + 1 (2,3,-,2,3,3)
2. Rafiz 8 (0,2,3,1,1,1)
15. Lojluk 2 (2)

Fajrant Team 20
9. Bartass 15 (3,2,3,2,2,3)
10. Plonek 2 (0,-,-,-,-,2)
19. Brzycho 3 (1,1,1,0)

Buoni Fantasmas 16
13. Kasper 5 (0,2,2,1,-,0)
14. Jędrek 7 (1,0,-,-,3,3)
21. Nicki 4 (0,2,2)

Bad Company 15
7. Pao 8 (3,W,0,3,2,-)
8. Mezzi 6 (2,3,1,0,0,0)
18. Brindel 1 (1)

Ekipa Remontowa 0

Sędzia: Radek
Technik: Brzycho

Każda drużyna powalczy o medal i na pewno możemy spodziewać się w składach najlepszych zawodników I ligi.

Faworyt?  Największym wydawać się mogą Czerwone Skarpetki, ale nie zdziwmy się jak dzisiaj na najwyższym stopniu podium stanie inna drużyna. Emocji nie zabraknie, więc zapraszamy do obejrzenia dzisiejszej imprezy.

Złotego medalu bronić będzie ekipa Red Sox.

Podium MPK ISQ  z sezonu 09:

1. Red Sox

2. Bad Company

3. Dobre Duszki

Przypuszczalne składy:

Bad Company:

Pao, Mezzi

Buoni Fantasmas:

Kasper, Nicki

Crazy Outsiders:

RavLit, KubaW

Ekipa Remontowa:

Tępy, Blancik

Fajrant Team:

Bartass, Paboł

Red Sox:

Daniel, Witek

White Sox:

Bili, Cokus

Na początek Frost,powiedz czym się obecnie zajmujesz?

Na obecna chwilę studiuję we Wrocku logistykę i transport – jeszcze 1,5 roku do upragnionych 3 literek braknie Do tego startuje w Simracingu, gram w parę manago netowych no i aktywnie udzielam się na forum ISQ

Po sezonie 08 postanowiłeś zakończyć karierę.

Dokładnie tak – w sumie jakichś wielkich sukcesów indywidualnie nie miałem no ale wpadły 2 medale w lidze – trochę szkoda, że brak tego najcenniejszego w kolekcji. Niewątpliwie jednak to było całkiem niezłe 5 sezonów w ISQ

Dlaczego postanowiłeś skończyć z jazdą?

Decyzja o zakończeniu kariery głównie spowodowana była wyczerpaniem ISQ i popadaniem w rutynę. Do tego nie mam jakoś już motywacji by pochłaniać kolejne książki żużlowe jak kiedyś Do dziś zostało mi ich jeszcze parę nieprzeczytanych (czekają na lepsze czasy) . Poziom ISQ też znacząco wzrósł – choć może to moje wrażenie – pytania coraz bardziej stają się bardzo szczegółowe i wybiórcze – nie pozwalają na kojarzenie faktów a premiują suchą wiedzę co mnie akurat się średnio podobało.

5 sezonów to sporo. Startowałeś dużo i nie tylko w lidze polskiej, były i angielska,szwedzka i rosyjska. Jak wspominasz tamte ligi?

Trzeba przyznać – było tego sporo Na początku swojej przygody z ISQ były takie dni kiedy to startowałem w 2 – 3 imprezach na raz na kilku czatach – raz nawet zdarzyło się, że jechałem jednocześnie w 4 zawodach – ale to już było zdrowe przegięcie bo nie mogłem przez to tempo wygrać biegu i ciągnałem wynik na spisie ;P Oceniając poszczególne ligi – wiadomo polska jest najbardziej prestiżowa i przetrwała do dziś – w sumie to od niej zacząłem starty – Anglia jakoś mi szczególnie nie szła do końca to nie wiem dlaczego – w każdym razie notowałem tam przeciętne występy, poza jednym meczem w barwach KR. Szwecję darzę ogromnym sentymentem gdyż miałem spory wkład w jej rozwój – nawet w pewnym momencie była to liga silniejsza od polskiej, a mecze były bardzo wyrównane. Tam też zdobyłem swój pierwszy (z dwóch) czysty komplet w karierze. Rosja jak sama nazwa wskazuje – była bardzo specyficzna – na początku startów były tam różne “zwierzątka” czyli podwójne konta obecnych asów ISQ – potem było już lepiej – i organizacja była lepsza – jednak po rozkwicie tej ligi kiedy to Wandal Team, a później SCR rządziły – zaczęło się z nią (liga) dziać coś złego – no i skończyła podobnie jak inne poza polską.

Przyglądasz się bacznie temu co się dzieje w ISQ obecnie?

Szczerze mówiąc to niezbyt Przeglądam co jakiś czas tabelę jednak nie zawracam sobie głowy punktówkami zawodników – od czasu do czasu Ravlit mi napisze jak mu poszło w IM itd . W sumie nie wiem z czego bierze się taki brak zainteresowania u mnie ISQ – może się wypaliłem ? A teraz organizm się broni przed tą forma rozrywki

Czy w czasie twojego pobytu w ISQ brakowało twoim zdaniem czegoś,co jest niezbędne?

Ciężko mówić o jakichś brakach – pewne rzeczy były wręcz w nadmiarze – i mam tu na myśli tzw. “władzę” Jeśli jednak mamy mówić o brakach w ISQ – to przez długi okres brakowało możliwości dla nowych zawodników wykazania się – bo do składów ligowych się nie mieścili, a imprez innych też nie mieli za wiele – potem pojawiły się juniorskie środy itd., wręcz przegięto w druga stronę. Jeśli idzie o obecne ISQ głównie brakuje innych lig – wiadomo – w ISQ w pewnym sensie rywalizujemy na podobnych zasadach (choćby punktowych) jak żużlowcy – a ci startują w różnych ligach i zawody mają co dwa-trzy dni – obecnie czy pod koniec moich startów zawody miałem raz na 2-3 tygodnie – co zdecydowanie odbierało grze uroku.

Liga Polska jednak utrzymała się swoją prężną organizacją ale także przewagą techniczną w postaci profesjonalnego czata. Inne ligi raczej takich możliwości nie miały.

Oczywiście czat ma znaczenie – choć ile razy padał i ile bluzgów na niego isqowicze wyrzucili to nikt nie zliczy Teraz wręcz oczywistością wydaje się taki czat – a zawody na Ikari czy gazecie to prehistoria – nie ma już tzw. “parkingu” – niewątpliwie jest sprawiedliwiej. Chociaż te dawne polczaty miały swój urok Inne ligi oczywiście taki czat mogłyby mieć – gdyby im go ktoś napisał – jak to było z ligą polską. De facto zabrakło więc dobrego programisty, który by takie cudo stworzył – wtedy Szwecja czy nawet Rosja miałyby zupełnie inne możliwości rozwoju – no ale sytuacja jest jaka jest – największą zaletą ligi polskiej jaką jest czat, to też jej kula u nogi – nie zapowiada się na nic nowego w tej materii w przyszłości – a to znaczne ograniczenie dla rozwoju tych rozgrywek.

Czy kiedykolwiek myślałeś nad tym,aby którąś z tych lig zarządzać?

W Zarządzie ligi szwedzkiej przez jakiś czas byłem i chyba coś dobrego dla rozwoju tej ligi wtedy robiłem – ostatecznie jednak odszedłem z powodu tarć wewnątrz ciała zarządczego. Jeśli idzie o inne ligi,zdecydowanie nie, “rządzenie” w Szwecji dało mi dobra lekcję tego czego można się spodziewać na takim stanowisku. Tak naprawdę praktycznie we wszystkich netowych rozrywkach i organizacjach mamy do czynienia z podziałem “My vs. Oni”, najczęściej ci drudzy to zarząd/admini albo jakieś inne osły ;P na których “my” klną – gdyby sytuacji przyjrzeć się ze strony zarządzającej różowo nie jest, choć może ciut lepiej, bo na szczytach władzy jest zawsze odrobinę cieplej niż wszystkim się wydaje Niewątpliwie jednak zarządzanie ligą ISQ to zajęcie trudne i odpowiedzialne – a do tego bardzo czasochłonne .Oczywiście w lidze polskiej w Zarządzie raczej nigdy nie będę, bo nie pozwolą na to określone osoby, które są ponad obecnym Zarządem (bo w nim to nawet już nie są) i kręcą całym quizem – ale nawet jeśli była by taka propozycja to bym odmówił, bo fuszerki bym odwalać nie chciał – a tak pewnie by było nie mając na ISQ odpowiedniej ilości czasu.

Wróćmy do twojej kariery, który sezon wspominasz najlepiej oraz w jakim klubie czułeś się najlepiej?

Najlepiej chyba wspominam mój 3 sezon – okraszony brązem DM – atmosfera wtedy w CT była niepowtarzalna (podobnie jak w 2 sezonie) , zespół ciągnięty przez DL był w niezłym gazie mimo, że skazywano nas na środek tabeli – do tego był to sezon, w którym potwierdziłem chyba swoje umiejętności wykręcając niezłą średnią Wpadło też parę sukcesów indywidualnych jak SK w Rosji czy trenowanie CT w Szwecji z niezłym skutkiem. W kolejnych sezonach tej atmosfery i kontaktu z kolegami z zespołów już zdecydowanie brakowało.

Byłeś trenerem w ISQ, jakie jest twoje zdanie, Czy trener w quizie jest w dosłownym tego znaczeniu słowa, człowiekiem, który kieruje drużyną, pomaga zawodnikom,organizuje treningi, szkoli swoich podopiecznych czy poprostu jest menadżerem, którego nie obchodzi nic,poza ustaleniem mocnego składu,robieniem zmian i prowadzeniem organizacji klubu?

Są różni trenerzy W ISQ jeśli chodzi o trenowanie zawodników – spotykasz się z tym znacznie rzadziej – bo jest tych nowych już niewielu – a np. Kaspera czy Pao raczej niczego uczył nie będziesz Miło jednak, gdy trener stara się robić treningi, organizować spary, do tego oczywiście niezbędne są umiejętności w prowadzeniu zespołu takie jak zmysł taktyczny, znajomość swojego zespołu i możliwości zawodników czy znajomość samego regulaminu na wyrywki ;P Każdy klub należy rozpatrywać jako organizacje, w której to celem jest oczywiście wynik, a prowadzi do niego odpowiednie wykorzystanie i zebranie zasobów ludzkich – kto robi to najlepiej ten z reguły wygrywa ligę Są też czasem sytuacje, nad którymi trener nie ma panowania, pamiętam sezon w CT ISQZ, kiedy to mimo posiadania niezłej kadry z trudem zdobyliśmy miejsce tuż nad “kreską”, głównie przez parę pechowych porażek czy obniżkę formy niektórych graczy.

Nie masz takiego wrażenia, że drużyna CT to taki klub mówców? Ty,Radek,Igła,Citas jesteście osobami, które zawsze się wypowiadają mnóstwo na każdy temat.

Trochę tak jest – każdy ma własne zdanie i stara się go bronić A że w dawnym CT zdania były rozbieżne bardzo często to też starcia były nieuniknione – w sumie to upust swoim możliwościom co niektórzy dawali dopiero na Forum FMW Teraz jednak na forum isq sądzę, że brylują również inne osoby, niż przez Ciebie wymienieni – więc nie przesadzajmy, że dawne CT to takie zagłębie mówców.

To kto jest twoim zdaniem mówcą z prawdziwego zdarzenia.

Ciężko jednoznacznie osądzać – różne osoby mają odmienny styl – niewątpliwie jeśli patrzeć miarą osiągnięć – Fox czy Aszot są w tym nieźli – bo sporo wygrali w quizie zgrabną gadką

Na koniec zapytam, jaka jest przyszłość przed ISQ?

No niestety nie jestem wróżką – ani innym wieszczem czy autorem natchnionym z jakimiś czarcimi mocami czy też szklaną kulą. Jeśli jednak pytasz się o moje zdanie – to z ISQ jest trochę jak z Pentaxem z zewnątrz wszyscy twierdzą, że upadnie, zachowuje się mało logicznie, a do tego jest trochę “old fashioned” – no ale jednak przyciąga nowych ludzi i kręci się dalej Mam nadzieję, że ISQ jeszcze dobre parę sezonów się pokręci – dużo będzie zależało od tzw. “starej gwardii”, która teraz studiuje albo skończyła studia – jeśli oni zostaną przy quizie to i młodsi stażem tak zrobią i przyszłość ISQ będzie całkiem dobra. Jeśli jednak odejść będzie więcej niż przychodzących osób (a tych nie jest zbyt wiele) to quiz zacznie zjadać swój własny ogon. Myślę jednak, że tak źle nie będzie – i przetrwanie ISQ nie jest zagrożone w najbliższym czasie – choć niezbędne są działania które utrzymają graczy i rozwój gry (i myślę tu nad nawet nieco rewolucyjnymi zmianami) tak by ISQ nie zanudziło obecnych quizowiczów monotonią.

Dzięki za wywiad:)

Też dziękuję

Brindel zacznijmy od tego, że tegoroczny sezon jest dla Ciebie dość udany, stanowisz ważną siłę swojego zespołu Bad Company. Zadowolony?

Przyznam szczerze, że nie do końca. W lidze co prawda nie idzie mi najgorzej, ale niestety skład BAD jest jaki jest, w każdym meczu któryś z nas zawali i ostatecznie zamiast walczyć o medale jesteśmy ligowym średniakiem. Brakuje nam takiego zawodnika jakim był Blancik, który potrafił udźwignąć ciężar liderowania zespołowi wraz z Pao. Indywidualnie ten sezon z kolei mogę całkowicie spisać na straty ani nie awansowałem do GP ani nie odegrałem żadnej roli w tegorocznym IM.

W lidze idzie Ci znakomicie, a w zawodach indywidualnych jak już wspomniałeś, słabo, dlaczego tak się dzieje?

Ciężko powiedzieć… pewnie za mała wiedza Chociaż nie we wszystkich zawodach ind w których startowałem były jakieś pytania z kosmosu. Często też brakuje refleksu, koncentracji a nawet zwykłego szczęścia. Być może wpływ na to ma także fakt iż do zawodów indywidualnych podchodzę na dużo większym luzie niż do zawodów ligowych w których wiem, że nie mogę zaprzepaścić kapitału zgromadzonego przez partnerów z zespołu.

Twoja drużyna Bad Company w lidze jedzie średnio, wygrane są mało przekonywujące, a prócz Pao i Ciebie to nikt właściwie dobrze nie punktuje. Wierzysz, że w takim stylu awansujecie do pierwszej czwórki?

Myślę, że mamy na tyle sprzyjający terminarz, że awans do TOP 4 uda się osiągnąć. Niestety jakikolwiek medal jest raczej wątpliwy i chyba udałoby się go osiągnąć tylko w przypadku życiowej formy całej drużyny. W każdym razie zespół ten ma potencjał, który niestety nie jest do końca wykorzystany. Warto tu zwrócić uwagę między innymi na Maticia, który może w przyszłości być naprawdę świetnym zawodnikiem póki co jednak płaci jeszcze nieraz frycowe i udane mecze przeplata ze słabszymi.

Myślisz już trochę o nowym sezonie?

Póki co nie w końcu jest jeszcze trochę do wygrania w bieżącym sezonie. Poza ligą o której już trochę wcześniej pisałem jest jeszcze choćby finał par a jak wiadomo w zawodach parowych Bad Company jest najbardziej utytułowaną drużyną w historii ISQ więc należałoby tę passę podtrzymać.

Z Badami jesteś związany już trochę czasu, powiedz jest jakaś szansa na to,że kiedyś opuścisz szeregi tego klubu?

Może kiedyś do tego dojdzie jeżeli poczuję syndrom wypalenia w tym zespole i będę potrzebował zmian. Póki co jednak mam jeszcze pewne cele do zdobycia w barwach BADów więc szybka zmiana klubu raczej nie wchodzi w rachubę.

W czasie twojego pobytu tutaj miałeś do czynienia z kilkoma trenerami z Robsonem, Pao, Świstakiem, obecnie jest nim Mezzi. Z którymś miałeś złe relacje?

Hmm złe ? Nie mogę powiedzieć o żadnym trenerzem abym miał z nim złe relacje. Najmniej w sumie mogę powiedzieć o Świstaku, ale to też dlatego, że w ubiegłym sezonie pauzowałem ze względu na brak internetu aż 3,5 miesiąca więc automatycznie straciłem większość sezonu. Robsona natomiast póki co wspominam najmilej bowiem atmosfera stworzona przez niego w moim pierwszym roku startów w BAD była kapitalna, aż się chciało jeździć. No i efekt mógł być tylko jeden… złoto w DM.

Co rok w Badach zmienia się trener, taka huśtawka na tym stanowisku dobrze służy drużynie?

No myślę, że powinien w końcu znaleźć się jakiś trener na dłuższy okres niż jeden sezon. Dlatego wierzę Mezzi, że teraz trochę czasu pozostanie na tym stanowisku. Niby trener nie odgrywa jakieś ogromnej roli w drużynie ISQ, ale jednak każdy coach ma inną wizję zespołu i na innych zawodników ma zamiar stawiać. Faktem jest więc, że w BADach przydałaby się stabilizacja na tym stanowisku.

Pomówmy trochę o twoich zainteresowaniach, podobno jesteś wielkim fanem lokalnej siatkówki.

Wielkim to może nie, siatkówka nigdy nie była jakimś bardzo lubianym przeze mnie sportem. Po prostu od 4 lat w Bydgoszczy jest drużyna pierwszoligowa więc niejako automatycznie pojawiałem się na każdym domowym meczu Chemika. Niestety teraz się to pomału zmienia bo choć mamy skład najmocniejszy w historii to atmosfera wokół klubu zaczęła być żałosna. Zarząd robi chyba wszystko aby kibiców do klubu zniechęcić i trzeba przyznać, że wychodzi im to znakomicie. Na pierwsze dwa mecze w sezonie wyprzedano wszystkie bilety na kilka dni przed spotkaniami i cała hala ( 7 tyś) była wypełniona po brzegi, ale już na ostatnim spotkaniu tydzień temu był ledwo tysiąc widzów.

A czym się Paweł zajmuje w wolnych chwilach prócz ISQ?

W sumie niczym szczególnym tak jak każda młoda osoba. W ciągu tygodnia edukacja, która jak wiadomo idzie mi wyjątkowo ciężko Poza tym jakieś prace dorywcze na których zarabiam w sumie głównie na imprezy. No i też codzienny przynajmniej godzinny przegląd prasy w Empiku W trakcie sezonu (wczesna wiosna – późna jesień) trenuję bieganie na dystansach od 5 do 10 km.

Twoim największym marzeniem jest…

W sumie mam jedno marzenie, które jeżeli się zrealizuje to nie będę niczego więcej do szczęścia potrzebował. A mianowicie pragnę znaleźć w końcu jakąś super dziewczynę z którą będzie mi się dobrze wiodło i przez którą będę się czuł kochany. I nic mi więcej do szczęście nie trzeba

Jonsson czy Sajfutdinow?

Obu charakteryzuje to, że często jeżdżą “bez głowy” i doprowadzają do groźnych sytuacji na torze. Do tej pory Emil wychodził z nich cało, ale kiedyś ta jego brawurowa jazda może się dla niego źle skończyć. W każdym razie stawiam na Ruska bo już w tym wieku juniorskim podniósł poprzeczkę na wysokość nieosiągalną przez całą karierę dla Andreasa.

Tillinger czy Sawarski?

Sawarski. Odkąd Tillinger objął stery to wszystko zaczęło się walić. Dokonywał beznadziejnych transferów, nie dbał kompletnie o jakikolwiek marketing czy reklamę klubu w mediach. Nareszcie jego czas się skończył i choć nadal będzie się zajmował organizacją GP to nie będzie już miał w klubie tyle do powiedzenia co wcześniej.

PO czy PiS?

Ani jedni ani drudzy. Niestety póki co nie mają żadnej konkurencji i będą mogli w dalszym ciągu robić z polskiej polityki swój prywatny folwark.

Kiedy nastąpi koniec świata?

Ciężko mi się wypowiadać na ten temat jako osobie, która nie wierzy w jakiekolwiek kalendarze majów czy inne przepowiednie wróżek. Najważniejsze aby nie skończył się teraz pókim młody

Dzięki za wywiad.

Ok ja również dziękuję i pozdrawiam wszystkich BADów

Kariera Kiloka zaczęła się pod koniec sezonu trzeciego. Jego droga do quizu była podobna jak wielu innych, którzy przyszli do ISQ. Zanim rozpoczął starty to prowadził swojego menadżera żużlowego. Uczestnikami tego menadżera byli także gracze żużlowego quizu. - Kiedyś miałem dużo więcej wolnego czasu niż obecnie i stworzyłem wirtualnego menadżera żużlowego, który nie przetrwał zbyt długo. Zgłosiły się jednak osoby które uczestniczyły w ISQ i wciągnęły mnie w to. Podpatrzyłem parę meczy i mi się spodobało.

Pierwszym klubem jaki reprezentował Kilok był Best Club, a jego pierwszym przełożonym został gracz Motor. - To była końcówka 3 sezonu i sprowadził mnie tutaj gracz Motor.

Jego obecność w tym klubie skończyła się bardzo szybko i po sezonie 3 zdecydował się na założenie własnego zespołu pod nazwą Ekipa Remontowa. Skąd w ogóle się wziął pomysł na to, by tak mało doświadczony zawodnik po raptem kilku występach w quizie zajął się prowadzeniem drużyny? - A jakoś czułem się na siłach i miałem czas żeby poprowadzić drużynę. Zebrałem ciekawych ludzi z którymi mogłem coś osiągnąć. Na początku niewielu z nas poważnie traktowało ale to się z czasem zmieniło.

W debiutanckim sezonie jego ekipa zajęła miejsce poza podium. Następny rok był już zdecydowanie lepszy. Ekipa Remontowa była jednym z tych zespołów, który potrafił dzielnie stawić czoła Speedway Friends. Efektem bardzo dobrej pracy Kiloka i jego zawodników w sezonie 5 był srebrny medal DMP ISQ.

W kolejnym również udało się zdobyć medal, tym razem skończyło się na brązowym.

Indywidualnie udało mu się także zaistnieć. Jak sam mówi jego największy sukces to występ w finale IMP ISQ. - Największy mój sukces to środkowa lokata w jednym z finałów IMP ISQ, chyba w sezonie 4. Ponadto udało mi się wywalczyć 3 lokatę w prestiżowym memoriale im. Edwarda Jancarza.

Kilokowi bardzo dużo radości sprawiała praca trenera – menadżera. Właśnie pod jego opieką znajdował się Kasper, gdy trafił do ligi polskiej. Na pewno kolejnym sukcesem szkoleniowym lublinianina jest osoba Tępego, który wkrótce wyrósł na lidera tego klubu. Nie można także zapomnieć o zawodniku, który w barwach ER zdobył IMP ISQ, a chodzi tu o Kopa.

Sukcesy indywidualne i drużynowe, prowadzenie zespołu, a także szkolenie młodych to powody dla których mu się zawsze w ISQ podobało ale także… - Najbardziej podobała mi sie rywalizacja z ludźmi z całej Polski, a nie podobały oszustwa oczywiście których nie brakowało.

Po sezonie 7 lublinianin zdecydował się rozstać definitywnie z naszą zabawą. Ponad 3 letnia kariera dobiegła końca. Nasz bohater po skończeniu jazdy poświęcił się edukacji, udało mu się zdobyć tytuł magistra inżyniera na kierunku inżynieria żywności. A obecnie co porabia? - Obecnie po skończeniu studiów walczę z rynkiem pracy że tak powiem i próbuję jakieś dobre miejsce na nim sobie zająć

Kilok jak każdy z uczestników gry pozostawił po sobie ślad. I tak symbolem pamięci po jego obecności w ISQ na zawsze pozostanie Ekipa Remontowa, która startuje w lidze do dzisiaj. Dla niego samego powodem do dumy na zawsze będzie to, że jest ojcem i twórcą tego klubu.

O Kiloku powiedzieli:

Kasper: Kiloka poznałem na początku swej kariery. Gdy startowałem w drugiej lidze angielskiej, był on trenerem drużyny Fallen Angels. W niedługi czas po moim debiucie zaproponował mi starty w Ekipie Remontowej, innej drużynie jaką prowadził. W ER spędziłem bardzo miły okres i jest w tym duża zasługa Kiloka. Dał się poznać jako miły człowiek i sprawny organizator.

Tępy: W sumie dzięki Kilokowi tak naprawdę wypłynąłem na szersze wody czy to w Lidze Polskiej czy w Angielskiej. Jako pierwszy dał mi szansę regularnych startów i mimo, że w lidze Polskiej mój pierwszy sezon nie był udany to mimo to ponownie mi zaufał, za co mu dziękuje. Jako trener ER miał parę osiągnięć i to mu się chwali, szkoda że już nie jeździ na torach ISQ bo myślę ze byłby wzmocnieniem każdej drużyny.